OSAGARRIAK, DESKOORDINAZIOA ETA SOLDATA GALERA
CCOOk ordainsari-osagarrien deskoordinazioa zuzentzea eskatzen du, IIPari kalte ekonomikorik ez eragiteko.
📢 Partekatu ▾
⭕ Txostenaren edukia
Zuei zuzentzen gatzaizkizue autonomia-erkidegoko ordainsari-osagarriak (Unibasq) ebaluatu eta esleitzeko egungo deialdia dela eta. Aurkezteko ohiko epea datorren 2026ko urriaren 19an amaituko da.
Jakina denez, egutegietan desadostasun larria dago: eskabideak aurkezteko epea urrian itxiko da, baina seiurtekoen eta irakaskuntza-ebaluazioen ebazpen ofizialak data horren ondoren argitaratzea aurreikusten da. Deskoordinazio horrek, IIParen borondatearekin zerikusirik ez duenak, eragozten du 2025eko abenduaren 31rako finkatuta dauden merituak egungo deialdian zenbatu ahal izatea.
Arrisku sistemikoa: disfuntziotik "ondare-higadurara"
Hala ere, oinarrizko arazoa egungo urteko ordainketaren galeratik askoz haratago doa. CCOOn naturalizatzeko prest ez gauden arrisku sistemiko bat dago: atzerapenen kronifikazioa.
Deialdiak desfase horiekin kudeatzen jarraitzen badute, Unibasq-en azken ebazpena 2027 urtera atzeratuko da ezinbestean. Ondorio materiala? Kaltetutako IIPak 2028ko nominetara arte ez lituzkeela osagarri horiek jasotzen hasiko. Meritua finkatu zenetik ia bi urteko atzerapenaz ari gara. Alferrikako atzerapen horiek zuzentzen aurrera egin beharrean, inertzia administratiboa langileen erosteko ahalmena zigortzen duen barne-lawfare baten gisa ari da funtzionatzen.
Kudeaketaren paradoxa: anakronismoa eta soldaten atxikipena
Paradoxikoa da, gutxienez, digitalizazioak eta adimen artifizialaren gorakadak definitutako ingurune global batean —Administrazio Publikoak berak baliabideak optimizatzeko eta prozesuak arintzeko teorikoki erabiltzen dituen tresnak izanik—, UPV/EHUn IIParen ordainsari-eskubideen kudeaketak eraginkortasunari dagokionez hamarkadak atzera egiten duela ematea.
Inertzia burokratiko horrek kalte tenporala eragiteaz gain, bermatuta dauden soldaten benetako atxikipen bidegabea dakar. Eta are larriagoa dena ikuspegi materialista eta lan-justiziazko batetik: justifikatu gabeko atzerapen horregatik, Administrazioak inolako konpentsazio finantzariorik ez eskaintzea eta erosteko ahalmenaren galeragatik eguneratzerik ez egitea. Unibertsitateak bikaintasunik handiena eskatzen die bere langileei, baina haien ordainsari-eskubideei erantzuten die langileak pobretzen dituen zaharkitze administratibo batekin.
CCOOren jarduera proaktiboa
Arazo horren aurrean, CCOOn uste dugu ezin garela inertziara makurtu, ezta erakunde publikoen arteko koordinazio faltaren ondorioak IIPak ordaintzea onartu ere.
Horregatik, joan den irailaren 25ean, idatzi zehatz bat erregistratu genuen formalki IIParen Errektoreordetzan, bi frontetan berehalako irtenbide tekniko bat eskatuz:
- Eskabideak aurkezteko epea luzatzea.
- Edo, subsidiarioki, ezohiko zuzenketa-izapide bat gaitzea.
Sine qua non baldintza gisa ezarri dugu luzapen horrek eskubideen sortzapena inola ere ez aldatzea eta ordainketa 2028ko ekitaldira ez atzeratzea.
📄 Sar zaitez IIParen Errektoreordeari egindako gure eskaerara
Horrez gain, oinarrizko aldarrikapen gisa, CCOOk UPV/EHUri eskatzen dio Unibasq-eko Kontseiluan duen presentzia erabil dezala deialdi honen ebazpena 2026ko abenduaren 31 baino lehen egin dadin eskatzeko. Ezinbestekoa da atzerapenen inertziarekin haustea; izan ere, deialdiz deialdi, langileak 2028ra arte itxarotera bultzatzen ditu, jada finkatuta dauden merituen osagarriak jasotzen hasteko.
Gure jarrera: isiltasunaren eta inertziaren aurka
Deigarria da, halako galera ekonomikoaren eta hain atzerapen kronologiko nabariaren aurrean, ordezkaritza-foroetan isiltasuna izatea joera nagusia. Beste esparru batzuetan urraketa material honen aurrean ahotsa ez altxatzea erabaki den bitartean, CCOOtik proposamena ekintzetara eraman dugu, orain arte negoziazio-mahaietan planteatu ez diren eskakizun zehatzak idatziz erregistratuz.
UPV/EHUk ordezkaritza du Unibasq-eko Kontseiluan eta osagarri horiek ordaintzeko azken arduraduna da. Hori dela eta, bere erantzukizuna hartu behar du desdoikuntza hori zuzentzeko eta burokrazia soldata-higadurako mekanismo bihur ez dadin. Ez dugu onartuko Unibertsitatearen modernizazioa marketinean soilik geratzea, bere langileen soldaten kudeaketa joan den mendean iltzatuta geratzen den bitartean.
Espero dugu Errektoreordetzak langileen erosteko ahalmena defendatzeko eskatzen den arduraz jokatuko duela, administrazio onaren printzipioa aplikatuz. Gure erregistroaren ondoren hartzen den ebazpenaren berri emango dizuegu.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina