Borrokan jarraitzen dugu zure lan-segurtasunaren eta bateratzeko eskubidearen alde

Aspaldikoa da uztailaren 9ko Gobernu Kontseilua, sindikatuen kritika gorabehera, “Curso 2020-2021: Orientaciones para la enseñanza y el aprendizaje” dokumentua onartu zuena. CCOOk aspalditik ohartarazi zuen "negoziazio-mahaietan" plan hori baikorregia zela eta pandemiatik itxuraz irteteko egoera batean diseinatzen ari zirela. Argi utzi genuen B plan bat behar zela, gauzak okertzen baziren ere, eta zoritxarrez hala izan da. Eta UPV/EHU B planik gabe!

 

Bizi ditugun zirkunstantziak gorabehera, UPV/EHUk "A planari" eusten jarraitzen du, kaparra baten moduan. Horren erakusgarri da aurrez aurreko unibertsitatearen irudia kosta ahala kosta mantentzeko ahalegina. Eta hori guztia absurdora iritsita ere, tutoretzak eta online eskolak bulegoetatik ematen direla egiaztatuz, beste komunikatu batean salatu genuen bezala. Bada, norbaitek uste bazuen Gaur eremuan "BBC helbidea" sartu zenean zerbait aldatu zela, oker zegoen. Denak berdin jarraitzen du, hala baieztatu digu berariaz irakasle eta ikertzaileen errektoreordetzak.

 

 CCOOk urriaren 22ko azken plangintza-batzordean berriro eskatu du obsesio presentzialista horretaz hausnartzeko eta plan horretan ezarri ziren irakaskuntza presentzialaren ehunekoak malgutzeko, jada ez baitigute balio.

 

Hori gutxi balitz bezala, aerosol bidezko birusaren transmisioari buruzko ebidentzia zientifiko izugarri batek zalantzan jartzen du 1,5 metroko segurtasun-distantzia, eta horren arabera konfiguratu dira, kasurik onenean, irakaskuntza-gelak eta lan-eremuak. Orain, aireztapena da segurtasun-neurri nagusia, eta zaila edo, are gehiago, ezinezkoa da kasu askotan betetzea, are gehiago, estazioaren berezko baldintza meteorologikoak kontuan hartuta. Horri gehitzen badiogu sintomarik gabekoen zeregina eta birusaren transmisio-potentziala, gure irakasleak arriskuan jartzeko hazkuntza-salda ezin hobea egiten ari gara. Hala eta guztiz ere, UPV/EHUk presentzialtasunean (edo telepresentzialtasuna, bere grazia duen terminoa) tematuta jarraitzen du, baina orain zentzuduna online irakaskuntzari lehentasuna ematea da, posiblea bada behintzat. Ez al litzateke hobe unibertsitatea egokitzen joatea, gainera datozkigun zirkunstantzia aurreikusgarrietara baino?

Ez dugu ahaztu behar irakasle eta ikertzaileen batez besteko adina oso altua dela eta, hain zuzen ere, adina dela pertsona bat "arriskuko" gisa definitzeko irizpideetako bat. Eta orain, gainera, zalantzan jartzen ari da unibertsitateko irakasleen arrisku-maila, baita maila judizialean ere, Ourenseko Lan Arloko Epaitegiak Vigoko Unibertsitatearen aurka emandako epaiak dioen bezala, 1. arriskutik 2. arriskura bitarteko 65 urtetik gorako unibertsitate-irakasle bat birkalifikatzeari dagokionez, eta unibertsitateari irakaskuntza ez-presentziala ahalbidetzeko zigorra ezartzen zaio. Baina, edonola ere, epaiak alde batera utzita: zergatik dago arrisku hori, dagoeneko funtzionatzen dutela frogatu duten bitarteko telematikoak egonda? Ez dugu eskatzen irakaskuntza guztia telematikoa izatea, baina bai irakaskuntza presentziala ahalik eta txikiena izatea, inguruabarrak kontuan hartuta.

Bestalde, eta behin eta berriz egin ditugun aldarrikapenetako bati dagokionez, "Zaurgarritasun-kasuetan zuhurtasun-printzipioa aplikatzeari" dagokionez, honako hauek argitu dizkiguzue: pertsona batek kobidaren aurrean kaltebera izateko eskatzen duenean, eta sailari familia-medikuaren txosten bat aurkezten badio, ez du bere lanpostura joan beharrik zerbitzu medikoaren ebazpena jaso arte.

 

Gainera, osasunaz gain, kontziliazio-arazo larria dugu adingabeak, adinekoak, mendekotasuna duten pertsonak, immunogutxitze-arazoak dituzten gaixoak eta abar zaintzen ari diren pertsona askorentzat, ohikoa baino askoz ere konplikatuagoak diren eta beren egoerari prozedurarik edo laguntza argirik ematen ez dioten egoeretan. Atzo, urriak 22, egindako negoziazio-batzordean, CCOOk salatu du administrazioak aurkeztutako ezohiko neurriak ez direla nahikoak Covidetik eratorritako balizko egoerei aurre egiteko, hala nola adingabeen, adinekoen eta mendekoen konfinamenduak, zentroen itxierak, etab. UPV/EHUk aurkeztutako proposamena aurrerapauso bat da, baina hutsune batzuk ditu. Azken dokumentua onartzeke geratu da, sindikatu batzuek proposatu ditugun proposamenak onartzen diren ala ez ikusteko.

 

 

CCOOk, beste gauza askoren artean, honako hau eskatu du:

• Ez da nahitaezkoa pertsona konfinatuarekin eta/edo berrogeialdian dagoen pertsonarekin bizitzea: bizi ez garen adinekoak edo mendekoak zaintzeko beharra izan dezakegu, eta, egungo egoeran, zaila izan daiteke zaintzaileak aurkitzea.
• Neurri horiek hartu ahal izateko bikoteak aurrez aurre lan egiteko eskakizun ulertezina kentzea. Kontziliaziorako eskubidea indibiduala da, eta ez du inola ere bikotearen lan-egoerari lotuta egon behar.
• Zaindu behar dugun pertsonak mendekotasun-maila aitortua izatea beharrezkoa ez izatea. Gerta daiteke mendekotasun hori lortzeko izapidean egotea, edo istripu baten ondorioz sortutako aldi baterako mendekotasuna izatea, tratamendu onkologikoa, etab.

Aparteko neurri horiez gain, eskatu dugu berehala berrekiteko, agintaldia amaitu baino lehen, adiskidetze-neurri batzuen negoziazioa, ia bi urtez itxaroten egon garena eta, arrazoi bategatik edo besteagatik, administrazioa modu ulergaitzean atzeratzen ari dena. Eta are gehiago, kasu batzuetan, indarrean dagoen araudia urratuz.


Irakasle eta ikertzaileek argi eta garbi erakutsi dute borondatea eta gaitasuna dutela beren lana aurrera ateratzeko, guztiz baldintza txarretan eta bat-batean. Hala ere, UPV/EHU ez da jokatzen ari Bikaina dela dioen unibertsitate bati suposatzen zaion moduan. Enpatia falta zaio, konfiantza falta zaio bere langileengan, ez da nahikoa egiten ari.



Gerria eskatzen dugu egoera berrira egokitzeko, malgutasuna eta konfiantza gehiago!

 

 

Louren aldaketak ez du ezer konpontzen

LOUren aldaketak ez du unibertsitate publikoek dituzten arazoetako bat bera ere konpontzen

Atzo, 2020ko urriaren 7an, Unibertsitateetako idazkari nagusiarekin izandako bileraren ondoren, sindikatu nagusiek, CCOO, UGT eta CSIFek, adierazi dute ez daudela ados Unibertsitateen Lege Organikoa erreformatzeko Lege Aurreproiektuaren azken dokumentuarekin.

Sakatu hemen komunikatua deskargatzeko

Absurdora eramandako Presentzialtasuna

Duela egun gutxi, irakasle eta ikertzaileak aurrez aurreko jardueran sartzeari buruzko zirkularra bidali zuen irakasle eta ikertzaileen errektoreordeak. Zirkular horretan, honako hau gogorarazten zaigu:

"el PDI debe acudir, con carácter general, a su centro de trabajo y prestar sus servicios desde el mismo, con independencia de que el alumnado reciba las clases y/o tutorías de forma presencial o telemática, en función de que puedan garantizarse las medidas requeridas por las autoridades sanitarias. Aclarar que, de acuerdo con el artículo 9.4 del RD 898/1985, las tutorías tienen el mismo carácter de obligación docente que la impartición de clases, y no existe razón para entender que no deban tener carácter presencial para el profesorado”.

 

Errektoretza honi ez bazaio nahikoa arrazoi iruditzen bizi dugun osasun-krisia, gaizki goaz. Nahikoa izan beharko lukete garraiobideetan, zentroan bertan, bulegoan, korridoreetan, komunetan eta abarretan ikusgai jartzeak. Gainera, aerosoletan birusaren prebalentziari buruzko azken ikerketek gogoeta eragin beharko liokete errektoreordetzari, eta aitortu beharko lukete arrazoi logiko eta zientifikoak daudela irakaskuntza telematikoa ematen denean presentzialtasunik eza justifikatzeko. Zer gertatzen da? Zentzuzkoa eta justifikatua dirudi ikasleak etxera bidaliz babestea eta, hala ere, ez dago arazorik langileak beharrik gabe arriskuan jartzeko.

 

Gainera, paragrafo horrek urratu egiten du horri buruz “Recomendaciones del Ministerio de Universidades a la Comunidad Universitaria para adaptar el curso universitario a una presencialidad adaptada” eta higiene-neurriak eranskinaren 7. puntuan (5. orrialdea), Osasun Ministerioak eta Unibertsitate Ministerioak sinatutakoan, 2020ko abuztuaren 31n eguneratutako “Medidas de prevención e higiene frente a Covid-19 para centros universitarios en el curso 2020-2021” izenekoan, adierazitakoa. Zehazki, honako hau adierazten da:

“Se fomentará la continuidad del teletrabajo para aquellas actividades que no requieran necesariamente de presencialidad de la persona trabajadora (tutorías, reuniones…)”.

Geure buruari galdetzen diogu zergatik ez den gomendio hori zirkularrera eraman. Hemen, komeni zaigunean, CRUEk eta Ministerioak emandakoari kasu egiten diogu, eta, komeni ez zaigunean, forrutik pasatzen gara.

Izan ere, irailaren 15eko azken irakasle eta ikertzaileen batzordean, CCOOk eztabaida sutsua izan zuen irakasle eta ikertzaileen errektoreordearekin gai horri buruz. Guk erabateko ulertezintasuna erakusten dugu irakasle eta ikertzaileak bere bulegoan egon behar duelako online eskola edo tutoretza bat emateko. Gure ustez, horrek ez du inolako zentzu praktikorik, eta, gainera, dagoeneko aipatu ditugun beharrezkoak ez diren hainbat arrisku dakartza. Hala ere, errektoreordeak irakasle eta ikertzaileen presentzia fisikoaren defentsa egin zuen, enplegatu publiko gisa dugun betebeharrari eta gure lanpostuan egoteko dugun betebeharrari dei eginez. Eta, kontrol hori egitea ezinezkoa denez, berriz ere nabarmendu da irakasle eta ikertzaileekiko konfiantza-falta ulertezina dela, irakasleek egoera berrira egokitzeko egin duten ahalegina kontuan hartuta. Gainera, eskura dauden tresnek aukera ematen dute, are gehiago, irakaskuntza-jarduerak monitorizatzeko, orain arte frogatu den bezala.

Badirudi arau zentzugabe horretatik salbuetsita geratzen direla COVID-19 kodearen langile kalteberak (eskatu, frogatu eta eskaera onartu arte itxaron behar dutenak) eta "indarrean dauden kontziliazio-neurriei heltzen dien irakasle eta ikertzaileak". Neurri horiek ez ditugu argi, ez baitzitzaigun gai zehatz horri erantzun nahi izan, behin eta berriz esan arren.

Guztiz zentzugabea da UPV/EHUk horri buruz duen jarrera, hainbat instantziatatik gehien azpimarratzen den gomendioa, hain zuzen ere, ahalik eta lan gehiena aurrez aurre ez egitea denean, baina are gehiago aerosoletan birusaren prebalentziari buruzko informazio berriekin. Suposatzen dugu Bikaintasunaren Unibertsitate hau eta irakasle eta ikertzaileen errektoreordetza, bereziki, prest egongo dela onartzeko horrek bere langileentzat dakarren osasun-arriskua, bai eta horrek ekar ditzakeen ondorioak ere.

Badirudi harresi baten kontra talka egiten jarraitzen dugula, zeinak, arrazoimena eta ezagutza irudikatu beharrean, irrazionaltasuna eta konfiantza eza gailentzen dituen.

Transferentzia eta ikerketa-seiurtekoak ordaintzea

Gaur, irailak 15, plangintza batzordean irakasle eta ikertzaileen errektoreordeak seiurtekoen hurrengo ordainketaren berri eman du.

Transferentziako seiurtekoei dagokienez, iraileko nominan ordainduko dira.



Ikerketako seiurtekoei dagokienez, funtzionarioei iraileko nominan ordainduko zaizkie, eta, ziurrenik, lan-kontratudun langileei urriko nominan. Alde hori, errektoreordeak jakinarazi digunez, Unibasquek oraindik ez ditu jakinarazpen guztiak jaso, baina bai CNEAIk.


Bi seiurtekoak, transferentziakoak eta ikerketakoak baliokideak dira, bai ordainsariari dagokionez, bai irakaskuntzaren murrizketari dagokionez.


Ondorio ekonomikoei dagokienez, atzeraeraginez ordainduko dira.

Irakaskuntzaren murrizketan dituen ondorioei dagokienez, sail batzuek dagoeneko kontuan hartu dute, aplikazioa ziurtzat jotzen zutelako. Kontuan hartu ez dutenen kasuan, irakaskuntza-gaitasunaren murrizketa, dagokion sailak hala iritziz gero, urte anitzekoen artean sartuko da; beraz, soberakin hori kontuan hartuko da datozen bi urteetarako.

 

Irakasle eta ikertzaileen estatutua eta LOUren aldaketa. Horrela ez!

 

Irakasle eta ikertzaileen estatutua eta LOUren aldaketa

Irailaren 10ean Unibertsitateen Ministerioarekin izandako bileran, Unibertsitateei buruzko abenduaren 21eko 6/2001 Lege Organikoa aldatuko zuen Lege Aurreproiektuaren bigarren zirriborroa eztabaidatu zen, Irakasle eta Ikertzaileen Estatutuari buruzkoa, zeina irailaren lehen egunetan bidali baitzitzaigun.

CCOOk egiaztatu ahal izan duenez, uztailean egindako bi bileretan egindako proposamenetako bat ere ez da kontuan hartu, eta, nolanahi ere, egungo bertsioak okerrera egiten du aurkeztutako lehenengoaren aldean.

Hemen ikus dezakezu komunikatuaren eduki osoa(gaztelaniaz)

Ministro jauna: horrela ez!!!!

Ministro honekin falta zitzaiguna. Irakasle eta ikertzaileen estatutu erreakzionarioa eta eskubideen desarautzailea

Bilera Unibertsitateetako ministroarekin, irakasle eta ikertzaileen estatutuari buruz hitz egiteko

Madril, 2020ko uztailaren 14a

Unibertsitateetako ministroak atzo, uztailaren 13an, arratsaldean, unibertsitatearen sektorean ordezkaritza duten sindikatuak (CCOO, UGT, CSIF eta CIG) deitu zituen lehen bilerara, Irakasle eta Ikertzaileen Estatutuaren zirriborroari buruzko eztabaidarako eta LOUren aldaketa partzialari buruzko eztabaidarako, unibertsitateko irakasleen figurei dagokienez.

Bileran, ministroak ez zien zirriborroa aurkeztu parte-hartzaileei (testua duela egun batzuk helarazi zitzaien), baizik eta adierazi zuen han zegoela oharrak hartzeko eta gure proposamen zehatzak entzuteko. Negoziazio-eredurik ez egoteak (ministroaren elkarrizketarako borondate lausoa alde batera utzita) irakasle eta ikertzaileen estatutua negoziatzeko prozesua zailtzen du, eta are gehiago Unibertsitateko Mahaia formalizatzeko borondaterik ez dagoenean.

Ministroak ez zuen erantzun sindikatuek honako hauei buruz egindako galderarik:

• Zein den sortu nahi dituen irudien esanahia eta egokitasuna. Kontuan izan behar da zenbat eta figura gehiago, orduan eta luzeagoa eta konplexuagoa dela karrera profesionala.
• Ez zuen argitu zertarako sartu nahi dituen aldaketak dagoeneko funtzionatzen ari den lan/funtzionario bide bikoitzean, adibidez, UPV/EHUn.
• Ez zen landu zer gertatuko den proposamen berrian desagertzen diren irakasleen figurekin
• Ez zen sartu testuan agertzen diren eta argi eta garbi atzerakoiak diren irakaskuntza-kargari buruzko gaietan. Zirriborroan, egungo Wert Dekretutik harago doa, eta bereizketa bat ezartzen du oinarrizko irakaskuntza-jardueraren (240 kreditu) eta irakaskuntza-jarduera osagarriaren (180 kreditu) artean. Horrek, de facto (eta tapadillo), hasieran eta irakasle eta ikerlari guztientzat (lan-kontratudun eta funtzionario), 32 irakaskuntza-kreditu planteatzen ditu, eta jarraian, zirriborroak dio muga horiek gainditu ahal izango direla kasu batzuetan!
• Unibertsitateko irakasleentzako karrera profesionaleko establezimendu baten eskaerari ere ez zion erantzun.

Ministroak ere ez zuen adierazpenik egin akreditazio-prozesuetan egin beharreko aldaketei buruz, eta ez zuen erantzun Espainiako unibertsitate publikoaren esparruan prekarietatea eta behin-behinekotasuna nola ezabatuko diren. Bileraren hasieran esan ziguten bezala: ministroa han zegoen, oharrak entzuteko eta hartzeko.

Argi geratu zen Ministerioak ez duela karrera horizontalaren garapena aurreikusten, ezta unibertsitateko irakasleen ordainsariei buruzko 1989ko Errege Dekretuaren aldaketa ere.

Bileran adierazi zenez, Ministerioak proposamen ekonomiko bat egingo dio proiektuari, eta birjarpen-tasaren aldaketari buruz hitz egingo da, baina oraindik ez dugu horren berri.

Azken batean, nahiz eta prentsatik eta sare sozialetatik atera litekeen Ministerioak unibertsitateko prekarietatearekin amaitu nahi duela, egia da zirriborro honek unibertsitateko irakasleen lan-baldintzak desarautzen dituela eta irakasle eta ikertzaileen figurak are gehiago prekarizatzen dituela. CCOOrentzat funtsezkoa da irakasle eta ikertzaileen karrera profesionalari buruz hitz egitea eta prekarietatearekin amaitzeko plan espezifikoak ezartzea.

Ministroak beste bilera bat deitu du uztailaren 31rako. Proiektua aurkezteaz gain, ministroari eskatzen diogu elkarrizketen egungo formatua aldatzeko, eta espero dugu bilera horretan jorratu beharreko gaien katalogo bat, lan-metodologia bat eta horretarako egutegi bat adostu ahal izatea.

CCOOren ustez, gai serioak, hala nola Unibertsitateen Lege Organikoa (Lou) aldatzea, irakasleen egituraren hain birmoldaketa zabalarekin, edo unibertsitate-ereduaren aldaketa bera, ez dira hain hutsalak eta hutsalak izan behar, presaka eta unibertsitate-komunitateari bizkarra emanda. CCOOk ez du ulertzen Ministerioak nolako erreforma sakona egin nahi duen bilera pare batekin eta iradokizunen ustezko ekarpen batekin.

Aurkeztutako zirriborroan ez dago unibertsitateak Espainian zientziaren garapenean duen papera. Espainiako estatuko zientzia gehiena unibertsitateko campusetan egiten da, baina ikertzaileen kolektiboa ez da islatzen proposatutako araudian.

CCOOk gure unibertsitate-sistemari eta erakundea sostengatu duten profesionalen lanari balioa eman nahi die, gabeziak eta ezbeharrak gorabehera, COVID 19ren krisiarekin frogatu den bezala. Unibertsitate publikoa funtsezko zutabea da gure herriaren aurrerapen sozial, ekonomiko eta zientifikoan, eta aurkeztutako testuak ez du ekarpenik egiten haren etorkizunari dagokionez.

CCOOk Unibertsitateetako ministroari esan dio "horrela ez", eta bere proposamenek ez dutela arazorik konpontzen, baizik eta larrienak larriagotu eta kroniko bihurtzen dituztela, hala nola plantillaren zati gero eta garrantzitsuago baten prekarietatea edo finantzaketa eskasa. Unibertsitate publikoaren arazoak konpontzeko negoziazio-prozesu bat irekitzea eskatzen dugu.

CCOOk bileran adierazi du ez dituela onartzen irakasle eta ikertzaileen estatutuaren zirriborroa eta LOUren aldaketen zirriborroa, aukeratutako uneagatik eta haren edukiagatik; izan ere, haren eragin deserregularizatzaileak, Wert dekretuaren ondorioetarako gehituta (ez da indargabetu nahi alderdi kaltegarrienetan), eta birjartze-tasa, biak ala biak erabat indarrean daudenak, Espainiako Unibertsitate Publikoaren plantilletara bideratzen dira, lan-baldintzak okertu egin baitira.

Gezurra dirudi proposamen hau ministro aurrerakoi batengandik datorrela!!!!!!



Ministro jauna: horrela ez!!!!

Lan eta Funtzio Publikoko Ministerioek telelanaren lege-erregulazioan aurrera egin dute

Lan eta Funtzio Publikoko Ministerioek telelanaren lege-erregulazioan aurrera egin dute

CCOOk ordezkaritza duen esparru guztietan lan egiten du, telelana arautuko duen erreferentziazko lege-esparru bat definitzeko helburuarekin. Esparru hori, kasu askotan, modu irregularrean eta gutxieneko baldintza batzuk bete gabe aplikatu da, UPV/EHUn ere bai.

Ekainaren 22an amaitu zen kontsulta publikorako epea, herritarren, erakundeen eta elkarteen iritzia jasotzeko, eta telelana egiteko baldintzak aldatzeko eta prestatzeko arau-proiektu bat egiteko xedez, Lan eta Gizarte Ekonomia Ministerioak ekainaren 26an ireki zuen entzunaldiaren eta jendaurreko informazioaren izapidea, arau-proiektu hau egin aurretik.


Orain, arau-proiektura jo eta egokitzat jotzen diren ekarpenak egin daitezke, zuzenean, eskubide eta interes legitimoen titular diren herritar gisa, edo haiek ordezkatzen dituzten erakunde edo elkarteen bidez, bai eta beste pertsona edo erakunde batzuen bidez ere.

Hona hemen lege-proiektuaren alderdirik nabarmenenak:

A. Urrutiko lana itzulgarria eta borondatezkoa izatea, bai langilearentzat, bai enplegatzailearentzat. Prestazio-modalitate hori idatziz jaso behar da akordio batean, eta bertan adierazi behar dira, batetik, hitzartutako urrutiko lana (kontsumigarriak eta elementu higigarriak barne) egiteko behar diren bitarteko, ekipo eta tresnen inbentarioa, eta, bestetik, urrutiko zerbitzuak emateagatik langileak izan ditzakeen zuzeneko eta zeharkako gastu guztiak konpentsatzeko mekanismoa. Langilearen lan-ordutegia ere sartu behar da, eta, hala badagokio, prestasun-arauak, presentzia-lanaren eta urrutiko lanaren arteko banaketa, urrutiko langilea atxikita dagoen enpresaren lantokia, ohiko lantokia, enpresak jarduera kontrolatzeko bitartekoak eta akordioaren epea edo iraupena.

B. Enplegu-baldintzak: telelangileek enpresaren lokaletan lan egiten duten antzeko langileen eskubide berberak dituzte. Eskubide horiek legeriak eta hitzarmen kolektibo aplikagarriek bermatzen dituzte. Akordio espezifikoak beharko dira telelanaren berezitasunak kontuan hartzeko.

C. genero-estereotipoak eta -rolak: urrutiko langileekin alderatuta, zaintza-rolak eta genero-estereotipoak ez betikotzeko moduan jokatu beharko du enpresak.

D. Lan eta atseden-denborak. Lan-denbora eta deskonexiorako eskubidea bereziki garrantzitsuak dira urrutiko lana egiten duten pertsonen kasuan. Hori horrela da ordutegi-malgutasunak eta urrutiko lanaren izaerak berak bizitza profesionalaren eta bizitza pertsonalaren arteko mugak lausotzen dituztelako. Bi eremu horiek bereizten direla bermatzeko, beharrezkoa da urrutiko langilearen ordutegia argi eta garbi identifikatuta egotea akordio batean, hargatik eragotzi gabe langileak hura aldatzeko duen eskubidea, akordio horretan ezarritako mugen eta baldintzen barruan.

E. Jardueraren kontrola. Enpresak langilearen jarduera modu intentsiboan eta etengabean kontrolatzea haren intimitaterako eskubidearen mende dago, neurriz kanpokoa delako. Beraz, ezingo da urrutiko lanean ere erabili. Lan-jardueraren kontrol teknologikoko mekanismoek egokitasunaren, beharraren eta proportzionaltasunaren hiru baldintzatzaileak errespetatu behar dituzte.

F. Datuak eta bizitza pribatuaren esparrua babestea. Enpresaburuari dagokio telelangileak helburu profesionaletarako erabili eta prozesatutako datuen babesa bermatzeko beharrezko neurriak hartzea.

G. Osasuna eta segurtasuna. Enpresaburua da telelangilearen osasunaren eta segurtasun profesionalaren erantzulea, 89/391/EEE Zuzentarauaren eta zuzentarau espezifikoen, legeria nazionalen eta hitzarmen kolektibo egokien arabera. Urrutiko lanean, prebentzio-betebeharrek zuzeneko lanean duten irismen bera dute, baina argi dago berezitasun edo zailtasun gehigarri batzuk daudela. Alde batetik, arrisku espezifikoak eta bereiziak daude, hala nola sedentarismoaren eta bistaratze-pantailen erabilera intentsiboaren ondoriozkoak, edo isolamendu-baldintzak eta gailu digitalen erabilera, arrisku psikosozialak eguneratzea ekar dezaketenak, estres teknologikoa edo mendekotasun teknologikoak barne. Horrenbestez, enpresak kontuan hartu behar du urrutiko zerbitzuak emateko baldintza bereziek eragin berezia dutela, bai egin beharreko arriskuen ebaluazioan, bai neurrietan.

H. Lana antolatzea. Legeriaren, hitzarmen kolektiboen eta aplikatu beharreko lan-arauen esparruan, telelangileari dagokio bere lan-denboraren antolaketa kudeatzea.

I. Prestakuntza. Telelangileak zuzeneko lana egiten duten antzeko langileen prestakuntza eta aukera berberak ditu karrera profesionalerako.

J. Telelangileen eskubide kolektiboak. Enpresako lokaletan lan egiten duten langileen eskubide kolektibo berberak dituzte. Ezin izango da oztopatu langileen legezko ordezkaritzarekin komunikazioa izatea.

K. Urrutiko lanari lotutako bitartekoak eta gastuak bere gain hartu behar ditu enpresak. Batetik, zerbitzua emateko behar diren bitarteko guztiak (instalazioa eta mantentzea) urrunetik lan egiten duen pertsonari zuzenduz; eta, bestetik, lan-modalitate horren ondorioz sortzen diren zuzeneko zein zeharkako gastuengatik langileari nahitaez eman beharreko konpentsazio osoaren bidez. Zeharkako gastuei buruzko aipamenak barne hartzen du, lege honetan, langileak egiten dituen erabilera- eta kontsumo-gastuen zati proportzionala, edo lanaren ondorioz izan dezakeen beste edozein.

L. Langileak bere ordutegiaren zati bat negoziatu ahal izango du, bere lehentasunen arabera, baina enpresak prestasun-tarte batzuk eta egun edo ordu kopuru bat ezarri ahal izango ditu, eta langileak aurrez aurre joan beharko du ohiko lantokira.

M. Urrutiko langileari aurrez aurreko langileei aitortzen zaizkien kontziliazio-eskubide berberak bermatu behar zaizkio (baimenak eta egokitzeko eskubideak barne).

N. Telelana lehentasunez eskuratzea: bularra ematen ari diren amak, 12 urtetik beherako seme-alabak zaintzeko ardura duten gurasoak edo ikasketa akademikoak egiten ari direla egiaztatzen duten pertsonak. Aurreproiektuak, halaber, atea irekitzen du langile batek "ezinbesteko" telelana egiteko aukera izan dezan, odolkidetasuneko bigarren mailara arteko senideren bat zaindu behar izanez gero. 

Arau-proiektu horrekin batera, Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren Legearen testu bategina onartzen duen 5/2015 Legegintzako Errege Dekretua ere aldatuko da. Une honetan, Lurralde Politikako eta Funtzio Publikoko Ministerioa lanean ari da 47 bis artikulua sartzeko, "Zerbitzua emateko modalitateei" buruzkoa. Bertan, zerbitzu ez-presentziala telelanaren bidez emateko modalitatea jasotzen da. Eta, ildo beretik, litekeena da lan-errealitate horren garapen autonomikoa gertatzea.


CCOOk defendatzen du, lan-jarduera emateko modalitatea alde batera utzita (presentziala edo telelana), langileen eskubideak errespetatu behar direla. Azpimarratu nahi dugu UPV/EHUko plantillaren lan-baldintzetan eragina duen edozein neurri bere legezko ordezkaritzarekin negoziatu eta adostu behar dela.

CCOO