2019(e)ko azaroaren 29(a), ostirala
2019(e)ko azaroaren 21(a), osteguna
2017ko osagarriak: berriak
2017ko osagarriak: berriak
Lankideok,
Epaitegiaren jakinarazpena jaso berri dugu, 2017ko osagarrien deialdia bertan behera uzten zuen autoaren betearazpena eten dela jakinarazteko.
Hau da, epaileak onartu egin du kautelari buruzko CCOO-UNIBASQ akordioa, eta horrekin 2017ko deialdia berriz aktibatuko litzateke.
UNIBASQ-ekin hitz egin dugu jakiteko epaitegiak ere jakinarazi dituen, eta horrela baieztatu digute. Gainera, esan digute datorren astean bidaliko dituztela EHUra 2017ko deialdiko ebazpenak, EHUk zuzenbidearen arabera jardun dezan.
Sindikatu batzuek zera zioten azken agirian: "Ez dago argi CCOO sindikatuak garaiz egin ote duen 2017ko a eta B tarteen ebaluazioa desblokeatzeko beharrezko tramitea". Hori esaten zuten irakurtzen ez digutelako , eta informazioa ematen diegunean ere ez digutelako entzuten. Bada, oker zebiltzan, beste behin ere.
CCOOetik espero dugu protokolo berriarekin eta UNIBASQen zuzendaritza berriarekin (ongietorria eta konfiantzazko boto zintzoa ematen diogu) etapa berri bat irekitzea osagarrien deialdietan. Era berean, EHUri eskatzen diogu 2020rako 2019ko eta 2020ko deialdi metatu bat egin dezala, horrela, urteko deialdien normaltasunera itzul dadin.
2019(e)ko azaroaren 19(a), asteartea
Emakumeen aurkako Indarkeria Desagerrarazteko Nazioarteko Eguna
Emakumeen aurkako Indarkeria Desagerrarazteko Nazioarteko Eguna
Emakumeen aurkako Indarkeria Desagerrarazteko Nazioarteko Egunaren harira, datorren azaroaren 25ean, CCOO sindikatuak Gazeta Sindikalaren zenbaki berri bat argitaratu du. Zenbaki honetan indarkeria matxistak lantzen dituzten egiturazko faktoreen etengabeko larriagotzea salatzen da: pobreziaren feminizazioa, langabezia, lan-prekarietatea, berdintasunerako eta erantzunkidetasunerako hezkuntza-politikarik eza. Horrez gain, berdintasun-politika aktiboak eta biktimei aurrea hartzeko, babesteko eta arreta emateko baliabideak ez dira nahikoak.
Era berean, CCOOk indarkeria matxista mota guztien aurkako gaitzespen irmoa adierazi du, eta gaitz horren aurkako borrokan duen konpromisoa, ekintza eta proposamenak azpimarratu ditu.
Eta Trabajadora aldizkariaren berezia ere eskuragarri duzu
2019(e)ko azaroaren 6(a), asteazkena
Kontziliazio-baimenak parekatzea adingabeak zaintzeko
Kontziliazio-baimenak parekatzea adingabeak zaintzeko
Atzo, 2019ko azaroaren 5ean, adingabekoak zaintzeko kontziliazio-baimenak parekatzeko akordio berria onartu zen Gobernu Kontseiluan, bai AZPn, bai irakasle eta ikertzaileei aplikatzen zaiena. CCOOn uste dugu akordio horrek, bere trabekin, aurrerapen handia dakarrela kontziliazioaren eta adingabeen zaintzaren erantzunkidetasunaren arloan, eta horregatik sinatu dugu.
Laburpen gisa, akordio honek 18 asteko baimena ematen die bi gurasoei seme-alaba baten jaiotzagatik, adopzio aurreko zaintzagatik, harreragatik edo adopzioagatik, eta 2019ko irailaren 1etik aurrera aplikatuko da. Esteka honetan akordioaren edukia duzu, haren xehetasunetara sar zaitezen.
Esan behar da akordio hau honako hauek emandako legegintza-testuinguru berriaren ondorio dela:
- Estatuan: 6/2019 Errege Dekretua, martxoaren 1ekoa, medidas urgentes para garantía de la igualdad de trato y de oportunidades entre mujeres y hombres en el empleo y la ocupación.
- Eusko Jaurlaritzan: Instrucción nº 3/2019 de 21 de octubre del Viceconsejero de Función Pública en relación a la equiparación de los permisos de conciliación.
Hala ere, hausnarketa batzuk egin nahi ditugu akordio honen idazketaren garapenari buruz eta bertan jorratutako gai batzuei buruz, negoziazio-mahaian jada adierazi genituenak.
- Gustatuko litzaiguke sindikatuek hasieratik parte hartzea idazketan. Uste dugu denborak oso estuak izan direla, eta, parte hartzeko denbora gehiago egon izan balitz, akordio hobe batera irits zitezkeela.
- Sentitzen dugu akordio honetatik kanpo geratzea larrialdiko harrera, gure ustez, adingabeen harreraren oinarria baita. Gure ustez, harrera-modalitate horretan parte hartzen duten familiak hain gutxi izanik eta premia hain handia izanik, tamalgarria da aukera horren alde egin ez izana. Izan ere, harreragileetako bat 24 orduz libre egotera behartzen duenez, lan ordainduarekiko bateragarritasuna zailtzen du, eta, beraz, genero-arrakala handia da.
- EHUn lortutako akordioak ez du ahalbidetzen bi gurasoek baimena aldi berean hartu ahal izatea. Hori ez da horrela martxoaren 1eko 6/2019 Errege Dekretuan jasotako oinarrizko araudian, ezta aldi berean hartzeko aukera ematen duen Eusko Jaurlaritzaren jarraibidean jasotakoan ere. Gure ustez, hori demanda judizialen jatorria izan daiteke; izan ere, baimenaren gozamena mugatzen du, akordioa eragiten duten araudiei dagokienez. Akordioaren alderdi horren eraginpean sentitzen bazarete, harremanetan jar zaitezkete eta lege-aholkularitza emango dizuegu.
- UPV/EHUko akordioak mugatu egiten ditu, behin-behinean, 2019. eta 2020. urteetarako, gurasoak (ez ama biologikoak) borondatezko aldia baliatzeko dituen aukerak. Hau da, oinarrizko araudiak eta Eusko Jaurlaritzarenak adierazten dutenean 2019rako eta 2020rako baimenaren nahitaezko zatiaren iraupena 2 eta 4 astekoa izango dela hurrenez hurren, EHUren akordioak 6 aste ezartzen ditu (ikus taulak beherago). Gure ustez, horrek mugatu egiten du baimenaren gozamena, akordioa eragiten duten araudien aldean, eta demanda judizialen sorburu izan liteke.
- EHUren akordioak eta Eusko Jaurlaritzaren instrukzioak berak diote gurasoetako batek lanik egiten ez duen kasuetan, baimenaren borondatezko zatia osorik hartu behar dela, eta baimenaren nahitaezko zatia hartu eta berehala. Hori ez da horrela oinarrizko araudian.
Baimenaren taula, Eusko Jaurlaritzaren instrukzioaren arabera.
UPV/EHUko baimenaren taula.
Eta orain, sindikatuei aurkeztuko diguten kontziliaziorako gidaren zain geratzen gara, non bizitza pertsonala eta lana bateratzeari eragiten dioten gainerako lizentziak eta baimenak jorratuko diren. Sindikatuok behin eta berriz eskatu dugu aurkezteko, eta oraindik ezin izan dugu edukira sartu, eta hori ez zaigu onargarria iruditzen.
Gure ustez, sindikatuok beti izan behar dugu aukera horrelako araudien lanketaren parte izateko eta protagonista izateko.
Sentitzen dugu itxaronaldi hori; izan ere, AZPk duela aste batzuk eskatu behar izan du datorren urterako nahi zuen lanaldia, gida honen aurkezpenaren ondorioz egon litezkeen aldaketak ezagutu gabe. Era berean, IIPen lanaldiaren eta egutegiaren negoziazioa ere geldirik dago, arrazoi berberengatik.
2019(e)ko urriaren 22(a), asteartea
EBJAren abokatu nagusiak bitarteko langileei buruz ateratako ondorioak. EHUko CCOO sindikatu-atalaren balorazioa.
EBJAren abokatu nagusiak bitarteko langileei buruz ateratako ondorioak. EHUko CCOO sindikatu-atalaren balorazioa.
Europar Batasuneko Justizia Auzitegiaren abokatu nagusiak Espainiako epaileen epaiketa aurreko arazo batzuei erantzun die, Madrilgo Erkidegoko Osasun Saileko bitarteko estatutupeko langileen (funtzionarioen baliokideak) eskaeren aurrean.
Espainiako epaileek Europar Batasuneko Justizia Auzitegiari galdetu diote Iraupen Zehatzeko Lanari buruzko 1999ko Esparru Akordioa jasotzen duen Europako Zuzentarauaren aplikazioa.
Zuzentarau horrek aldi baterako kontratazioaren abusua saihesteko neurriei buruzko klausula bat du.
Hauek dira neurri horiek:
- kontratu edo lan-harreman horiek berritzea justifikatzen duten arrazoi objektiboak;
- ondoz ondoko lan-kontratuen edo lan-harremanen gehieneko guztizko iraupena Iraupen mugatua;
- kontratu edo lan-harreman horien berritze-kopurua.
Funtsean, administrazioa arrazoi objektiboetan oinarritzen da behin-behinekotasuna eta, aldi berean, aldi baterako kontratuen berritzea justifikatzeko. Era berean, denbora-muga bat dago, baina badakigu ez dela betetzen. Aldi baterako kontratu kopuru bat ere aurreikusten da, eta hortik aurrera jardun beharko litzateke, baina hori ere ez da betetzen.
Arrazoi objektiboak, edo ez dira halakoak (beharrak egiturazkoak direlako eta ez koiunturazkoak), edo ez dira nahikoak abusua saihesteko edo zigortzeko, eta, beraz, ez dira eraginkorrak zuzentarau hau betetzeko, Espainiako epaileek funtsean galdetzen dute zer litzatekeen nahikoa eta, gainera, zer litzatekeen egingarria abusu hori zigortzeko eta/edo saihesteko.
Abokatu Nagusiak bere ondorioetan, zeinak berak gomendatzen baitu EBJAk erantzutea, uste du Auzitegi Gorenaren 2018ko azken jurisprudentziak aitortzen duela lanpostuan jarraituko duela harik eta legez bete arte, eta kalte-ordain bat emango duela.
Bere ustez, jarrera hori bat dator Zuzentarauarekin, eta, horrez gain, kalte-ordain gehigarri bat ezarri beharko litzateke, bidegabeko kaleratzeagatiko kalte-ordainaren ordez, kargu-uzte bakoitzeko (eta oroharreko prezioan). Hori da gaur egun existitzen ez dena, eta Espainiako legedian sartu beharko litzateke.
Mugagabe ez-finko bihurtzeari dagokionez, alde batetik, edo langile mugagabe eta finko bihurtzeari dagokionez, lehenengo gauza baztertzen du, baina bigarrena ez du baztertzen.
Finkoak ez diren mugagabeak arbuiatzen ditu, konbertitze hori ez delako nahikoa zehapen, prekarietatea iraunarazten duelako, langile horiek izatezko egoera berean dauden neurrian, hau da, berdin kargugabetu daitezkeelako.
Mugagabe finkoei buruz (edo estatutupeko langile edo funtzionario bihurtzeari buruz), uste du hori ere ezin dela automatikoki egin (hau da, pertsona jakin baten eskariaren aurrean, edo "dekretu bidez"), eta are arazotsuagoa izango litzateke, funtzio publikoan sartzeko printzipioen aurka joateagatik.
Baina ez du baztertu bihurtze hori beharrezkotzat jotzea "zigor" gisa, beste alde batetik sakoneko arazoa konpontzen duelako.
Horretarako, prozedura ordenatuak egitea eskatuko litzateke, izendapenetan ordena argi gera dadin. Sendotze prozesu moduko bat, ez prozesu irekiak, gehiegikeria zehatza konpontzen ez dutenak.
Prozedura horiek kontuan hartu beharko lituzkete hautaketa-prozesuak gainditzen dituzten langile guztiak, nahiz eta lanposturik lortu ez, gainditu ez zutenak edo parte hartu ez zutenak bezala ez tratatzeko.
Hau da, aukera zabaltzen du EBJAk uste izan dezan egokia dela behin-behinekotasuna zigortzea lanpostu finko bihurtzearen bidez, eta hala erabaki dezakete Espainiako epaileek.
2019(e)ko urriaren 14(a), astelehena
OSAGARRIEN PROTOKOLO BERRIA ARGITARATZEN DA, ETA MEREZIMENDUEN PUNTUAZIOAK ZEHAZTASUN HANDIAGOZ ZEHAZTEN DITU
OSAGARRIEN PROTOKOLO BERRIA ARGITARATZEN DA, ETA MEREZIMENDUEN PUNTUAZIOAK ZEHAZTASUN HANDIAGOZ ZEHAZTEN DITU
PROTOKOLO BERRIA
Urriaren 8ko EHAAn IIPen osagarriak ebaluatzeko protokolo berria argitaratu da. Protokolo berriak aurreko protokoloek merezimenduen balorazioa baino zehaztasun handiagoz zehazten dute; horrela, irakasleek emaitza aurreikusteko aukera izan dezaten, eta, horrela, desadostasuna izanez gero, balioespena errekurritzeko oinarri legal bat izango du.
Atal batzuetan zehaztasun handiagoa izatea gustatuko litzaiguke guri, baina, batzuetan, onena onaren etsaia da. Nolanahi ere, zenbait gai FAQen bidez afinatzeko konpromisoa dago.
Irizpideak zehazteak dakarren hobekuntza gustatzen zaigu, baina ez gaude ados agentziak IIPen merezimenduen onarpena eragozten duten zenbait irizpide aldatzeko erabili duen moduarekin. Hori agentziak bere kabuz egin dezakeen zerbait da, eta IIPei gauzak zailtzen dizkie.
Oro har, pozik gaude:
- Osagarriak judizialki finkatuta daude. Hori dela eta, ez dago gure eskubideekin esperimentatzeko aukerarik.
- Formula desagertu egin da, eta, horrekin batera, diskriminazioa.
- Merezimenduak aurreko protokoloetan baino zehaztasun handiagoz zehaztuta daude. Protokolo berriak berme handiagoa ematen du, legea betetzen du eta autoebaluazioa zentzuz onartzen du.
Lau urteko epaiketaren ondoren, Unibasqek araudia urratu eta epai judizialei entzunda, badirudi Eva Ferreira andreak, azkenean, legea betetzea erabaki duela. Zergatik ain denbora luze? Asko gozatu al duzu Unibertsitateko IIPari kalte egiten?
Ulergaitza da prozesu honetan erakutsi duen negoziazioarekiko interes falta, bai eta eskatzaileekiko eta eragindako kalteekiko erabateko mesprezua ere.
2017KO DEIALDIA
Unibasq-en azken komunikatuaren baieztapen tortiboen inguruan, hau esan nahi dugu:
- CCOOek ez du kautelazko etenduraren aurka jarri, epaitegiak eskaera hori Unibasq-ek helarazten dionean.
- CCOOk 2 idazki aurkeztu dizkio epaitegiari:
- Azken protokoloaren aurkako prozesu irekian atzera egiteko idazki bat.
- Beste idazki bat, non adierazten dugun: Alde batetik, ez dugu kautelazko neurriaren aurka jarriko. Hori epaitegiak badaki jada eta Unibasq ere bai, baina behin eta berriz esaten dugu. Beste alde batetik, oraindik ere, ebaluatuak izateko zain dauden irakasleentzako onena delakoan gaude. Epaitegiaren Auto bidezko protokoloa baliogabetu zuen epaiketan 60 egunez bertan behera uztea eskatu genuen, gure eskaerak 2017ko deialdia baketasunez bukatzea bilatzen duela azalduz.
ONDO ESANDA, FERREIRA ANDREA PRESIONATZEN ARI DA, BERAK SORTUTAKO ARAZOA KONPONDU BEHAR IZAN DEZAGUN. ETA GAINERA, BERE EMANALDIEN ERRUA BOTA NAHI DIGU. Eta hori guztia gertatzen ari da sindikatu batzuen babesarekin. Prozesuan pertsonatu eta bere burua edo bere ordezkarien interesak defendatu beharrean, (edota, gutxienez, ideia bat aurkeztuz), ahaleginak egiten dituzte Unibasq-en gertaerak babesteko eta, bide batez, gure lana kritikatzeko.
UPV/EHUko IIPen interesen defentsa nahiko ona izan da. Hori guztia Unibasq-en itxuraren aurrean, gure Errektorearen interesik ezaren aurrean eta Eva Ferreiraren lagunen sindikatuen kritikeen aurrean. Langileen eskubideak ez dira inoiz baldintzatu behar zenbait prebendentzia pertsonalek onartzen dituzten edo gai horretan interes berezia dutelako.
Exijitzen dugu Unibasq-i Unibasq-ek sortu duen arazoa konpontzeko, boikotatzeari uzteko eta konponbideak ez baztertzeko. Eskatzaile guztiei (aurreko deialdietatik, deialdi etendunetatik eta deialdi berrietatik) erraztasunak eman behar zaizkie, 2020ko urtarrilean kobratzeko eskubidea izan dezaten ahalik eta azkarren eta arduraz ebaluatu ahal izateko.
Zaintzaileak egongo gara.
2019(e)ko urriaren 1(a), asteartea
AZPren jardunaldiaren "negoziaziorik ezaren" inguruan
AZPren jardunaldiaren "negoziaziorik ezaren" inguruan
Dagoeneko bi aldiz bildu gara Administrazioarekin, AZPko 2020ren urteko lanaldia aztertzeko. Orain arte, ez dugu ia ezer lortu. Badirudi administrazioak ez duela nahi kontziliazioari buruzko baldintzak hobetzea. Izan ere, sindikatuek aurkeztutako alegazio bakar bat ere ez baita jaso.
Gainera, adiskidetzean aurrerapausorik ez egotea legegintzako testuinguru berri batean gertatzen da, eta horrek askoz ere mesedegarriagoa izan beharko luke. Hori horrela da martxoaren 1ean RD 6/2019 argitaratu zelako, medidas
urgentes para garantía de la igualdad de trato y de oportunidades
entre mujeres y hombres en el empleo y la ocupación. 34. artikuluaren 8. paragrafoaren aldaketan honako hau zehazten da:
"Las personas trabajadoras tienen derecho a solicitar las adaptaciones de la duración y distribución de la jornada de trabajo, en la ordenación del tiempo de trabajo y en la forma de prestación, incluida la prestación de su trabajo a distancia, para hacer efectivo su derecho a la conciliación de la vida familiar y laboral."
"En la negociación colectiva se pactarán los términos de su ejercicio, que se acomodarán a criterios y sistemas que garanticen la ausencia de discriminación, tanto directa como indirecta, entre personas trabajadoras de uno y otro sexo. En su ausencia, la empresa, ante la solicitud de adaptación de jornada, abrirá un proceso de negociación con la persona trabajadora durante un periodo máximo de treinta días."
"Las discrepancias surgidas entre la dirección de la empresa y la persona trabajadora serán resueltas por la jurisdicción social a través del procedimiento establecido en el artículo 139 de la Ley 36/2011, de 10 de octubre (RCL 2011, 1845) , Reguladora de la Jurisdicción Social.»
Ez dirudi, oraingoz, administrazioak negoziatzeko gogo handia duenik. Agian nahiago dute epaitegietara iritsi, berri diren banakako erreklamazioen tantaka etengabe bati aurre egitea. Esan digutenez, Berdintasunerako Zuzendaritza bateratzeko neurrien txosten bat egiten ari da, eta, ez dakigu noiz, negoziazioaren xede izango da. Baina oraindik ez daukagu ezer: ez dago dokumentu horren zirriborrorik ezta datarik ere. Oraingoz eta informazio gehiago izan ezean, badirudi kea saltzen ari zaizkigula.
Legegintzako testuinguru berri honetan, honako hau eskatu dugu:
- AZP guztientzako kartara sartzeko aukera. 5 orduko lanaldi finkoa proposatzen dugu, adosten diren ordutegietan eta lanaldiaren gainerakoa astean eta/edo hilean zehar antolatzea.
- Telelaneko akordioa berriro negoziatzea, legegintzako esparru berri horretan zaharkituta geratu baita. Egungo plazak bikoiztea eskatzen dugu.
- 12 urtetik 16ra bitarteko legezko zaintza egiteko adina luzatzea.
- Adina handitzea, 3 urtetik 5 urtera bitarteko adingabeak zaintzeko eszedentziak eskatu ahal izateko (hitzarmenaren 51.2.4 artikulua). Edo, bestela, 48.8. artikulua aldatzea, eta, beraz, norberaren gauzetarako emakidak ez egotea zerbitzuaren beharren menpe, 5 urteko adingabe bat zaintzeko arrazoi izan behar duten eskaeretarako.
- Gutxienez, ordu-poltsa bat gozatu ahal izatea zerbitzuaren premien menpe egon gabe.
- Edoskitze baimena handitzea, baimen horren orduak metatuz, OMEk gutxienez 6 hilabeteko edoskitzaroa ezartzen badu.
- 20 orduko ordu-poltsa, haurrak eskola egokitzeko.
- Oporrak egun soltean hartu ahal izatea, ez astero, orain arte bezala.
- Baimen-poltsak minutuka hartu ahal izatea, eta ez lanaldi osoak, orain arte bezala.
- Ordutegi-defizitaren berreskurapena minutuka egin ahal izatea eta ez ordu osoak.
Benetako negoziaziorik ez dagoenez, honako esaldi hau desager dadila eskatu dugu gerentearen ebazpenean:
"La
presente Circular ha sido objeto de negociación en la Mesa
negociadora del Personal de Administración y Servicios."
Horretan jarraituko dugu!
Harpidetu honetara:
Mezuak (Atom)





