2021(e)ko martxoaren 23(a), asteartea

Zientziaren Legearen inguruko mugimenduak

CCOOk zientziaren arloan elkarrizketa sozialerako mahai bat eratzea eskatu du


Ley de CienciaUnai Sordo CCOOko idazkari nagusiak eskutitz bat bidali dio Pedro Duque Zientzia eta Berrikuntza ministroari, eta, bertan, elkarrizketa-mahai bat eskatu dio Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzaren Legearen aurreproiektuari heltzeko, haren garapena Espainian indarrean dagoen lan-harremanen esparrura egokitzen dela bermatzeko.


Unai Sordok, bere gutunean, ministroari adierazi dio ezagutzen duela Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzari buruzko ekainaren 1eko 14/2011 Legea aldatzeko Lege Aurreproiektua izapidetzen hasi dela, eta kezkatuta dagoela Espainiako ekonomiarentzat guztiz estrategikoa den sektore batean lan-arloan izan ditzakeen ondorio garrantzitsuengatik.

CCOOri aurreproiektuaren testurik igorri ez zaion arren, sindikatuak eskura izan dituen zirriborroek zalantza handiak sortzen dituzte proposatutako aldaketetako baten egokitasunari eta gure lan-harremanen esparruan bideragarritasunari buruz.

Unai Sordoren iritziz, “No parece razonable que la participación sindical quede relegada al cumplimiento de las obligaciones legales de información pública, máxime cuando la propuesta tiene una clara afectación en materia de derechos laborales y siendo CCOO el sindicato más representativo”.

 Unai Sordoren eskutitzarekin batera, Zientziaren Legearen aldaketari buruzko CCOOren iruzkinak jasotzen dituen dokumentu bat bidali dute.

 Azken batean, zientziaren legea aldatzen ari da, eta, aldi berean, alderdi sozialari negoziazioa lapurtzen ari zaio. Funtsezko negoziazioa, are gehiago ikertzaileen egungo egoerarekin eta haien lan-baldintzak hobetzeko premia larriarekin. 


EGUNARETZEA! Lan honek Dukearen Zientzia Legea geldiarazten du ikertzaileen prekarietateagatik. Lan ministerioak CCOOk Zientzia Legearen erreformaren aurkako kanpainan azpimarratu dituen desadostasun berberak aipatu ditu.


 

Zer dio ministro berriak behin-behinekotasunari buruz?

 

Behin-behinekotasuna eta Bitartekotasuna: Iceta ministro berriak zer onartzen duen eta zer ez

 

Enplegu publikoa defendatzeko kanpainaren barruan, eta gure aurreko komunikatuaren hariari jarraituz (Euskadin beste sindikatu batzuetako kideekin batera mobilizatzeko deia egiten genuena, salbuespen batzuekin), CCOOk ministroari Administrazio publikoetako prekarietatearekin amaitzeko Negoziazio Mahaia deitzeko eskatu ondoren, Estatuan egoskortzen ari denaren berri eman nahi dizuegu.


Esteka honetan, Diputatuen Kongresuak bilkura horren bideo-grabazioarekin, ministroaren azalpenekin eta Legebiltzarreko taldeen hiru ordu eta erdiko saioko hitzaldiekin duen estekara jo daiteke:


 
 

Hona hemen Iceta ministroak behin-behinekotasunari eta bitartekotasunari buruz esan zuena:


Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren (TREBEP) erreforma: bere asmoa EBEPren 10. artikulua soilik erreformatzea dela azaldu zuen, hau da, bitarteko funtzionarioei buruzkoa (10. artikulua. Bitarteko funtzionarioak), lanpostu huts bat betetzeko denbora mugatzeko, egoera hori luza ez dadin eta behin-behinekotasunaz abusatzea saihesteko.

Ez zuen ezer esan lan-kontratuko langileen behin-behinekotasuna erreformatzeari buruz, ziur asko Estatuko sektore publikoko behin-behinekotasunaren ehuneko 90 funtzionarioengan/estatutupeko langileengan kontzentratzen delako (batez ere ikastetxe eta institutuetako irakasleengan eta osasun-sektorean), eta dagoeneko badagoelako lan-arloko legeria eta jurisprudentzia, kolektibo horrentzako alternatibak jasotzen dituena (mugagabeak ez direnak, kaleratzeagatiko edo kontratu-amaieragatiko kalte-ordainak, etab.), bitarteko funtzionarioak kargutik kentzeko ezer arautzen ez den bitartean.

UPV/EHUren oharra: edonola ere, datu horiek guztiz aldentzen dira UPV/EHUn erabiltzen ditugunetatik; izan ere, administrazioak AZPko plantillari buruz emandako azken datuen arabera, azken Gobernu Kontseiluan (hemen dauzkazu datuak). LPZko lanpostuak bakarrik kontuan hartzen baditugu,% 60ko behin-behinekotasuna dugu AZL funtzionarioaren eremuan, eta% 87koa AZL laboralaren eremuan. Datu horiek, nahiz eta eskandalagarriak izan, are gehiago okertzen dira lanpostu guztiak kontuan hartzen baditugu.

 

Ez ditu aldatuko enplegu publikora iristeko moduak: esan zuen bere asmoa dela zorrotz errespetatzea Konstituzioak enplegu publikorako sarbidean ezarritako berdintasun, merezimendu eta gaitasun printzipioak.

Esan zuen hautaketa-prozesuak egiteko modua hobetu zitekeela, probek esperientzia kontuan hartzeko ikuspegi zentratuagoa izan zezaten saiatuz, baina hori lanpostu bakoitzaren arabera egin behar dela uste du.


UPV/EHUren oharra: sindikaturen batek behin eta berriz esaten duen arren, ez dakigu zertarako, aldarrikapen horrekin bat gatozelako, CCOOk beti defendatu du AZPrako merezimendu-lehiaketa bat. Izan ere, CCOO izan da administrazioari eskatu dion sindikatu bakarra Eusko Jaurlaritzari eska diezaiola lege baten presazko izapidetzea, APS funtzionarioarentzat ere merezimendu-sistema erabiltzea ahalbidetzeko, eta hemeroteka madarikatuak hori erakusten digu aurreko komunikatu honetan.
 

Ez ditu lan-eskaintza publikoak geldiaraziko: erabateko erabakiarekin erantzun zuen ez zuela lan-eskaintza publikoak geldiarazteko asmorik, eta Estatuko Administrazio Orokorrarena (AGE) ekainean bidaliko zela Aldizkari Ofizialera, eta, horrela, berehala hasiko direla hautaketa-prozesuak.

Puntu horretan, gogorarazi zuen Estatuko Administrazioak% 7,5eko behin-behinekotasuna baino ez duela, hain zuzen ere, lan-eskaintza publikoak eta etenik gabeko deialdiak zorrotz bete dituelako urtez urte; aldiz, behin-behinekotasunaren zatirik handiena autonomia-erkidegoetan biltzen da (Katalunia eta Kanariak aipatu zituen,% 40tik gorako behin-behinekotasun-tasarekin), lan-eskaintza publikoak eta deialdiak urte asko daramatzatelako geldirik.

Oharra Euskadi: ministroak aipatzen ez badu ere, Euskadi da behin-behinekotasun eta behin-behinekotasun portzentaje handienetakoa duen erkidegoetako bat, eta, horregatik, gehiengo sindikal zabal batek mobilizazioak deitu ditu, eta apirilaren 22ko grebarekin amaituko da. CCOO sindikatuak Euskadi mailan duen jarrera ikus dezakezu komunikatu honetan.

 

Montorok sindikatuekin zituen akordioak zabalduko ditu: Montoro ministroak sindikatuekin enplegu publikoa egonkortzeko egindako akordioen ([1] eta [2]) garrantzia onartu zuen, baina oso mugatuak zirela azaldu zuen. Hori dela eta, aste honetan bertan sindikatuekin negoziatzen hasteko asmoa agertu zuen.

Aplikaziorako urte kopurua handitu nahi du, egonkortze Akordio horiek 2021. urte honetan bertan amaitzen baitziren eta, zehaztu ez bazuen ere, prozesu hori bi edo hiru urtez luza daitekeela aipatu zuen.

Halaber, esan zuen birjarpen-tasa oso mugatua zela, eta horrek, praktikan, egonkortze orokorra eragozten zuela. Hala ere, ez du zehaztu sindikatuen proposamena onartuko duen edo, besterik gabe, plaza gehiago eskainiko dituen.
 

CCOOk borrokan jarraituko du zerbitzu publikoen defentsaren eta enplegu publikoaren alde negoziazio-eremu guztietan: UPV/EHUn, Euskadin eta estatuan.
 

 

 
 

2021(e)ko martxoaren 18(a), osteguna

doktoratu aurrekoak prekarietatearen aurka

PREKARIETATEAREN AURKA: Ikerlarien lan-baldintza duinen alde.



CCOOk UPV/EHUn doktoratu aurreko kolektiboak egindako mobilizazioen berri eman nahi digu. Mobilizazio horiek doktoratu aurreko asanbladak sustatu ditu.


Hemen behean duzue deialdia eta manifestua.



Kontzentrazioa martxoaren 24an, 13:00ean, aulariopean! Donostian.


EHUko doktoregai asanblada 2017an sortu zen, gure lan-baldintza eskasak, soldata baxuak eta prekarietatea salatzeko. Izan ere, aurrerakoi bezala aurkezten zaigun unibertsitate honek era sistematikoan jartzen du irabazi ekonomikoa langileon ongizatearen eta kalitate akademikoaren aurretik. Garbitzaileen kasuan esaterako, administrazioko gainerako garbitzaileen soldatak eskatzen dituzte eta UPV/EHUk ezikusia egin du behin eta berriz.

Goi-mailako formakuntza zein ikerkuntza, aukera unibertsal behar luke, baina geroz eta jende gutxiagoren esku dagoen aukera da. Ikasleen kasuan, etengabe garestitzen ari diren tasak dira egoera horren erakusgai garbiena, eta, ikertzaileen kasuan, gehienok lan-kontraturik gabe edo soldata oso baxuekin (oro har 1000 euro baino gutxiago) doktoregoa burutu beharra. Gaur eta hemen, ikertzaile izatea geroz eta jende gutxiagoak aukera dezakeen bidea da.

Gure kontratuak langile izaera ezbaian jartzen du. Formakuntza aldi batean gaude, bai; baina ez gara ikasleak. Ikerkuntzak etengabe formatu beharra dakar ibilbide profesional osoan, baina horrek ez luke behar lan-eskubideak urratzeko eta prekarizatzeko arrazoia. UPV/EHUko lan-hitzarmenean ere ez gaude, nahiz eta gure lana unibertsitatearen izenean egin.

Ikerlari orok, ezinbestean, jardun profesionala gauzatzeko azpiegitura egokiak eta baliabide material nahikoa behar ditu, baina gutxieneko hori ere ez da bermatzen. Doktoregai guztiok matrikula kopuru berbera ordaintzen badugu ere, ikerlari horietako askok haien jarduna aurrera eramateko toki fisikorik ere ez dute. Hori gutxi ez eta, lan egiteko ordaindu egin behar dugu. Horren adibide dira doktorego-eskolako matrikula eta doktoregoa egiteko ordaindu behar diren, eta urtetik urtera garestiagoak diren, bestelako tasak.

Dozentziari dagokionean, doktoregaiok dugun dozentzia karga hobeto kontrolatu behar litzatekeela ere uste dugu. Izan ere, sarritan, doktoregaiok irakasgaien ardura geure gain hartu behar izaten dugu, bakoitzaren sailean dauden pertsonal-hutsuneak betetzeko.

Gainera, ikerlarion lanari berezko zaizkion lanaldi amaigabeei, asteburuetan nahiz opor garaietan ordaindu gabe lan egin beharra ere gehitu behar zaie.

Honek guztiak, goi-mailako formazio akademikoa nahiz ikerketa zientifikoa geroz eta gutxiagoren aukera izatea dakar, eta kalitate akademikoa sakrifikatzen du kostuak murriztearen izenean. Honen aurrean: unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa den hezkuntza bat aldarrikatzen dugu. Bide horretan, ikerlarion asanbladak ondorengo neurriak proposatzen ditu:

1. Ikerlari doktoregaiok UPV/EHUko lan-hitzarmenaren parte izatea, gure kontratuei formakuntza izaera kenduz.
2. Gure soldata irakasle laguntzaileen soldatarekin berdintzea.
3. Doktoregotzari lotutako matrikula eta tasen doakotasuna.
4. Irakaskuntza enkarguaren kontrol erreala. Gehienez ere 60 ordu urteko eta, betiere, formakuntzara bideratuak badira.
5. Doktoregai orok (kontratudun zein kontratu gabeko) gainontzeko irakasle-ikertzaileen (IIP) baliabide berak izatea; esaterako, lanerako azpiegitura egokia.
6. Ikerlari orori kontratua egitea.

2021(e)ko martxoaren 17(a), asteazkena

Enplegu publikoaren defentsan


ZERBITZU PUBLIKOEN ALDE

ENPLEGUA SORTU ETA KONTSOLIDATU

MARTXOAK 17 KONTZENTRAZIOAK 11:30etan

Kontzentrazioak Lakuan, Bizkaiko Foru Aldundian eta Donostiako Udalean.
 

APIRILAK 22 GREBA!

EAEko SEKTORE PUBLIKO OSOAN

Klikatu argazkian bideoa ikusteko.


 

2021(e)ko martxoaren 16(a), asteartea

Eta txertoak noizko?

Eta txertoak noizko?



Unibertsitateko komunitatea aspalditik ari da galdera hori egiten.


COVID-19ren aurkako txertaketa-estrategia, Espainian, biztanle-taldeak eta txertaketa-ordena zehaztea da. Estrategia horren xehetasun guztiak dauzkazue Lurralde arteko Kontseiluaren txertaketa-estrategiaren laugarren eguneratzean.

Hurrengo koadroan, aurreko dokumentutik ateratako laburpen bat ikus dezakezue. Hala ere, Astra Zenecaren txertoen erabilera gutxienez 15 egunez etenda, aurreikusitako datak atzeratuko dira, zalantzarik gabe:
 




Koadroari erreparatzen badiozue, ez dituzue inon aurkituko unibertsitateetako irakasleak eta langileak. Zehazki, 6. taldean agertzen dira gizartearentzat funtsezko funtzioa duten jarduneko kolektiboak. Unibertsitateko langileak, ordea, ez!!!



EHUko CCOOko sindikatu-ataletik honako hau adierazi nahi dugu:

  • Unibertsitateko hezkuntza funtsezkoa da gizartearentzat.
  • IIPen artean gaixotasuna hartzeko arriskua, gutxienez, bigarren hezkuntzako ikaskideen berdina da, eta are handiagoa kasu batzuetan. Irakasle batzuek 100 ikasle baino gehiago dituzte gelako, eta AZPko langile batzuk ere arrisku handian daude, beren lanpostuaren ezaugarriengatik.
  • Irakasle/ikasle ratioak handiagoak dira unibertsitatean bigarren hezkuntzan baino.
  • Unibertsitateko ikasleek bigarren hezkuntzako ikasleek baino "gizarte-bizitza" handiagoa dute.
  • Unibertsitate-zentroek biztanle gehiago dituzte bigarren hezkuntzako zentroek baino.
  • UPV/EHUn egiten ari den jarduera presentziala da.



Horregatik guztiagatik, CCOO maila guztietan ari da lanean (EHUn eta autonomia-erkidegoan eta estatuan) unibertsitateko langileak (AZP eta irakasle eta ikertzaileak) txertaketa-estrategiaren 6. taldean sar daitezen.


 

 

 

 

2021(e)ko martxoaren 8(a), astelehena

Berdintasuna eta dekretu berriak: aurrerapauso garrantzitsuak

Berdintasuna eta dekretu berriak: aurrerapauso garrantzitsuak

 

2020ko urrian onartu ziren 901/2020 Errege Dekretua, berdintasun-planak eta horien erregistroa arautzen dituena, eta 902/2020 Errege Dekretua, emakumeen eta gizonen ordainsari-berdintasunari buruzkoa. 2007ko Berdintasunerako Legearen esparrua zabaltzen eta indartzen duten bi tresna


Emakumeen eta gizonen berdintasun eraginkorrerako 3/2007 Lege Organikoa mugarrietako bat izan zen estatuko berdintasun-eskubideen lege-garapenean. Arau horrek zeharkakotasun-printzipioa zuen, eta irizpide inspiratzailea sexuan oinarritutako bereizkeria-mota guztiei aurre egitea eta emakumeen eta gizonen arteko benetako berdintasuna sustatzea zen. 
 

Aurrerapen hori gorabehera, neurriak ez ziren nahikoak izan proposatutako helburuak lortzeko, eta, horregatik, 2019an argitaratu zen 6/2019 Errege Lege Dekretua, martxoaren 1ekoa, enpleguan eta okupazioan emakumeen eta gizonen arteko tratu- eta aukera-berdintasuna bermatzeko premiazko neurriei buruzkoa. Legearen neurriak gorabehera, lortutako emaitzak diskretu gisa deskribatzen ditu zioen azalpenean, eta enpleguaren arloan testu integral eta zeharkako berri baten beharra adierazten du.

Errege Dekretu horrek berrikuntza garrantzitsu batzuk sartu zituen berdintasun-planei, seme-alaben jaiotzengatiko baimenei eta enpresen ordainsari-erregistroei dagokienez. Era berean, gai horien erregelamendu-garapen zabalagoa eskatzen zuen.

Garapen hori islatuta geratu da iaz hainbat ministerioren eta sindikatu nagusien artean (CCOO eta UGT) negoziatutako bi errege dekreturen argitalpenean. Zehazki, honako hauek dira: 901/2020 Errege Lege Dekretua, urriaren 13koa, berdintasun-planak eta horien erregistroa arautzen dituena, eta 902/2020 Errege Lege Dekretua, urriaren 13koa, Emakumeen eta Gizonen Ordainsari Berdintasunari buruzkoa.

Bien garrantzia enpresen betebeharrak zabaltzeaz gain, ordainsari-berdintasunari buruzko kontzeptu batzuk argitzen dituztelako da. Bakoitzaren berritasun nagusiak honako hauek dira, besteak beste:

901/2020 Errege Dekretuaren kasuan:
  • Berdintasun-planak egiteko negoziazio-batzordean esku hartu behar duten eragileak zerrendatzen ditu. Batzorde hori hiru hilabeteko epean eratu beharko da, legeak planak egiteko ezartzen duen gutxieneko langile-kopurura iritsi eta hurrengo hiru hilabeteetan. Eratu ondoren, urtebete dute Berdintasun Plana negoziatzeko, onartzeko eta erregistratzeko.
  • Aurrekoen eskumenak zehazten ditu.
  • Berdintasun Planaren gutxieneko edukiak garatzen ditu, diagnostiko-fasean bereziki. Gainera, aukera ematen du plan bakarra egiteko talde bereko enpresa guztientzat edo batzuentzat.
  • Deskribatu nola kuantifikatzen den enpresa bateko langile-kopurua berdintasun-plan bat egiteko betebeharraren ondorioetarako. Plantilla osoa kontabilizatu beharko da, lan-kontratua egiteko modua edozein dela ere, eta plana nahitaezkoa izango da 50 langiletik aurrera.
  • Enpresa guztiek berdintasun-plana publikoki erregistratu behar dutela ezartzen du.
  • Planak ebaluatzeko eta haien jarraipena egiteko mekanismoak eduki behar dira, eta gehienez ere lau urteko indarraldia izango dute.

902/2020 Errege Dekretuaren kasuan (lanpostuen balorazio okerra dela-eta zeharkako diskriminazioa da erronka nagusia), hauek dira berritasun nagusiak:
  • Tresna batzuk ezartzen ditu, hala nola ordainsari-erregistroak eta ordainsari-auditoretza, gardentasunaren mesedetan.
  • Erregistroa nahitaezkoa da enpresa guztientzat, eta, dekretuaren 5.1 artikuluaren arabera, jasotzeen konfigurazioan gardentasuna bermatu nahi da, bai eta enpresen ordainsari-informaziorako sarbide egokia ere.
  • Auditoretzak enpresen berdintasun-planen barruan egon behar du. Ikuskapenaren helburua da enpresaren ordainsari-sistemak gizonen eta emakumeen ordainsari-berdintasunaren printzipioa betetzen duen egiaztatzea. Parte hartzen duen berdintasun-planaren indarraldi bera izango du, eta aldez aurreko diagnostikoa egitea dakar.
  • Dekretuaren beste berritasun bat da sakonago azaltzen duela balio bereko lanaren kontzeptuaren definizioa, 6/2019 Errege Dekretuan jada agertzen zena. Dekretu berri honek definizio horren zenbait termino argitzen ditu, hala nola funtzioen izaera eta zer ulertu behar den hezkuntza-, lanbide- eta lan-baldintzei dagokienez.
Laburbilduz, bi dekretu berri horiek erabateko berdintasuna lortzeko beharrezkoak diren alderdiak garatzen dituzte. Aurrerapen guztiak gorabehera, lan-merkatuko emakumeen errealitateak ezaugarri hauek ditu oraindik ere: emakumeen eta gizonen lan-baldintza desberdinak, bereizketa horizontala zein bertikala, emakumeen behin-behinekotasun-tasa handiagoak, soldata-arrakala, etab. Datu horiei gehitu behar zaie emakumeak oraindik ere bere gain hartzen duela familia zaintzeko erantzukizun asistentzialaren karga handiena. Horregatik, beharrezkoa da, berdintasunean aurrera egingo duten eta emakumeen eta gizonen kontziliazioa erraztuko duten legeak garatzen jarraitzea ez ezik, biak erantzunkidetasunean kontzientziatzea eta heztea ere.